گلت بنده گرديد و شمشاد نيز

شاعر : اوحدي مراغه اي

غلام تو شد سرو آزاد نيزگلت بنده گرديد و شمشاد نيز
هزار آفرين بر لبت باد نيزکه صد رحمت ايزدي بر رخت
ز عشقت به نالم به فرياد نيزز مهر تو بگريست چشمم به خون
کنون مي‌دهي زلف را باد نيزچو ديدي که چشم تو آبم ببرد
که بيخم بکندي و بنياد نيزنباشد ترا بعد ازين برگ من
که جور تو ديديم و بيداد نيزبه لطف و نوازش بده داد ما
نه مانندت از مادري زاد نيزنه مثل تو آمد ز پشت پدر
نداد آن و دشنامها داد نيزپرير از لبت بوسه‌اي خواستيم
که او را کني در جهان ياد نيزنبود اوحدي را توقع ز تو